KENNISBANK · INDUSTRIE & FEITEN · Door Jeffrey

Puppy, kitten, adult en senior: waarom al die verschillende voedingen?

In de natuur bestaan geen puppy- of kittenprooidieren

Een jonge hondachtige of kat leeft aanvankelijk van moedermelk. Tijdens het spenen volgt geleidelijk de overgang naar vast voedsel. Daarna komen de voedingsstoffen uit dezelfde soorten natuurlijke voedselbronnen als bij volwassen dieren. Er bestaan geen aparte prooidieren met het etiket puppy of kitten.

Een jong dier moet het voedsel wel kunnen eten en verwerken. Zachtere of fijnere delen, kleine porties en meerdere maaltijden kunnen daarbij passen. De structuur en hoeveelheid veranderen mee met de ontwikkeling; de natuurlijke voedingsbasis wordt geen totaal andere.

Bij zowel puppy als kitten worden voedingsstoffen uit het voedsel vrijgemaakt, opgenomen en benut via de eigen spijsvertering. Het lichaam groeit met wat het uit die voeding ontvangt. Dat is voor mij het logische vertrekpunt. Het lichaam kan echter geen ontbrekende bouwstoffen uit het niets maken of iedere verkeerde mineralenverhouding herstellen.

De oorsprong en anatomie van de hond en de oorsprong en anatomie van de kat helpen begrijpen waarom ik kwalitatief hoogwaardige dierlijke ingrediënten centraal stel.

Groei vraagt om passende voeding, niet noodzakelijk om een aparte productlijn

Een puppy en kitten bouwen spieren, botten, organen en andere weefsels op. Groei stelt daarom andere eisen dan uitsluitend het onderhouden van een volwassen lichaam. Die voedingskundige verschillen zijn reëel. De conclusie dat daarvoor altijd een afzonderlijk commercieel product nodig is, trek ik daar niet uit.

• Hoeveelheid en energie: jonge dieren hebben in verhouding tot hun lichaamsgewicht veel voeding nodig. De dagelijkse hoeveelheid volgt de ontwikkeling, activiteit en lichaamsconditie. Meer energie is niet onbeperkt beter.
• Eiwitten: leveren aminozuren voor de opbouw en het onderhoud van weefsels. Voor mij staat de kwaliteit van de dierlijke voedingsbron voorop. Een hoog eiwitgehalte is op zichzelf geen bewijs dat een dier te snel zal groeien.
• Vetten: leveren energie en essentiële vetzuren. De hoeveelheid moet passen bij het dier en de totale maaltijd. Een energierijk product kan bruikbaar zijn, maar wordt onnodig wanneer het structureel meer energie oplevert dan het dier nodig heeft.
• Mineralen: calcium en fosfor moeten in passende hoeveelheden en onderlinge verhouding aanwezig zijn. Alleen naar het calciumpercentage of alleen naar de verhouding kijken is onvoldoende: ook de totale opname telt.

De voedingsrichtlijnen onderscheiden groei en volwassen onderhoud. Ze beschrijven voedingsstoffen en hoeveelheden. Voor mij is dat iets anders dan voorschrijven hoeveel productlijnen er in het winkelschap moeten staan. Meer over dat onderscheid lees je bij FEDIAF en de richtlijnen.

Puppy’s: rustig uitgroeien in plaats van maximaal groeien

Bij een puppy wil ik een gelijkmatige, rustige ontwikkeling zien. Vooral bij grote hondenrassen verdient de combinatie van groei, energieopname en mineralen aandacht. Overvoeren kan de groei versnellen en het zich ontwikkelende skelet extra belasten. Een puppy hoeft niet zo snel mogelijk zijn volwassen formaat te bereiken.

Daarom ben ik kritisch op onnodig energierijke puppyvoeding en op het idee dat een jonge hond vooral veel en rijk moet eten om groot en sterk te worden. Ik beoordeel de voeding én de portie. De ene energierijke voeding is immers niet de andere, en ook een geschikte receptuur kan te ruim worden gevoerd.

Het gaat mij dus om rustig uitgroeien met voldoende bouwstoffen, niet om groei afremmen door tekorten. Mijn verdere uitleg staat op de pagina over puppyvoeding.

Kittens: dezelfde vleeseter, met behoeften voor groei

Een kitten is net als een volwassen kat een echte vleeseter. Zijn behoefte aan dierlijke voedingsstoffen begint niet pas op de dag dat er adult op de verpakking staat. Onder meer aminozuren, taurine, vetzuren en een passende mineralenvoorziening blijven wezenlijk voor het kattenlichaam.

Een kitten heeft een kleine maag en groeit intensief. Goed eetbare voeding, meerdere kleine maaltijden en voldoende energie en bouwstoffen zijn daarom belangrijk. Naarmate de groei afneemt, verandert de benodigde hoeveelheid. Dat vraagt om volgen en bijstellen, niet noodzakelijk om een andere ingrediëntenbasis.

De tienmaandenbenadering die ik hierboven voor honden beschrijf, is geen automatische overstapregel voor kittens. Ook bij een jonge kat kijk ik naar ontwikkeling, conditie en de geschiktheid van de concrete voeding voor groei. Een kattenreceptuur die daarvoor én voor volwassen onderhoud is samengesteld, kan in beide fasen worden gebruikt.

Lees ook de bestaande uitleg over kittenvoeding en snacks. Het uitgangspunt blijft: passend voeren aan het jonge dier dat voor je staat.

All Life Stages: één receptuur voor meerdere levensfasen

All Life Stages betekent dat een receptuur bedoeld is om meerdere levensfasen te ondersteunen, waaronder groei en volwassen onderhoud. Dat kan doordat de samenstelling de daarvoor benodigde voedingsstoffen levert. De voerhoeveelheid wordt vervolgens afgestemd op leeftijd, gewicht, activiteit en conditie.

Verschillende behoeften hoeven dus niet te betekenen dat iedere levensfase een ander product vereist. Het is mogelijk om voedingskundige eisen binnen één zorgvuldig samengestelde receptuur te verenigen.

All Life Stages betekent niet dat een puppy, kitten en volwassen dier allemaal dezelfde portie krijgen. Het betekent evenmin dat hondenvoer en kattenvoer onderling uitwisselbaar zijn. De receptuur blijft afgestemd op de diersoort. Ook eventuele beperkingen op het etiket horen bij de beoordeling.

Controleerbare voorbeelden: Orijen en Acana

Op de gecontroleerde Europese productpagina’s presenteert Orijen zowel Original voor honden als Original Cat als All Life Stages. Acana doet dit voor Wild Prairie voor honden en Wild Prairie voor katten.

Bij de genoemde hondenrecepturen vermelden de fabrikanten een uitzondering voor de groei van Duitse dog-puppy’s jonger dan veertien weken. Dit laat zien waarom je de verklaring van de specifieke receptuur moet lezen. Niet ieder product van een merk is automatisch voor dezelfde dieren bedoeld.

Ik gebruik deze voorbeelden om het principe zichtbaar te maken, niet als bewijs dat ieder product van deze merken mijn eerste voorkeur heeft. Ze tonen dat meerdere levensfasen binnen één receptuur kunnen worden bediend, terwijl dezelfde merken ook afzonderlijke levensfaseproducten aanbieden.

Hoe ik hiernaar kijk bij KVV

Bij zorgvuldig samengestelde versvleesvoeding kijk ik op dezelfde manier: naar de dierlijke ingrediënten, hun onderlinge verhoudingen, de voedingswaarde en de bedoelde toepassing van de receptuur. Voor jonge dieren kan een fijnere maling praktisch zijn. Een kleinere structuur hoeft geen volledig andere voedingsbasis te betekenen.

Wanneer een KVV-receptuur voor zowel groei als volwassen onderhoud is samengesteld, kan de basis dezelfde blijven en verandert vooral wat en hoeveel het individuele dier nodig heeft. Voor een kitten beoordeel ik daarbij de geschiktheid als kattenvoeding; voor een puppy de geschiktheid voor zijn groei en verwachte formaat.

Mijn voorkeur voor hoogwaardige KVV komt voort uit de aansluiting bij de natuurlijke voedingsbronnen. Bekijk de pagina’s over versvlees voor honden en versvlees voor katten.

Puppy, kitten, adult, sterilised en senior: biologie én verkoop

Fabrikanten delen hun assortiment steeds verder op. Zulke benamingen maken kiezen overzichtelijk en sluiten aan bij wat consumenten verwachten: iets speciaal voor hun dier en zijn levensfase. Tegelijk geven ze fabrikanten meer afzonderlijke producten om te positioneren en te verkopen.

Een andere verpakking kan een werkelijk andere samenstelling bevatten. Mijn bezwaar is niet dat verschillen nooit bestaan, maar dat de productcategorie gemakkelijk als noodzaak wordt gepresenteerd. Het bestaan van een puppy- of seniorlijn bewijst voor mij niet dat een geschikte gezamenlijke receptuur onmogelijk is.

Na castratie of sterilisatie kan de energiebehoefte veranderen. Ook activiteit en eetlust spelen mee. Dan beoordeel ik de portie, conditie en samenstelling. Het woord sterilised is voor mij geen vervanging voor die beoordeling.

Bij ouder worden blijven goede bouwstoffen belangrijk. Een oudere hond blijft een hond en een oudere kat blijft een vleeseter. Leeftijd alleen is geen reden om dierlijke ingrediënten te vervangen of automatisch minder eiwit te geven. Voor seniorvoeding bestaat bij AAFCO bovendien geen afzonderlijk voedingsstoffenprofiel. Ook AAHA stelt dat een vaste leeftijd op zichzelf geen verplichte voerwissel betekent.

Meer over de invloed van etiketten lees je bij marketing en voedingsclaims.

De natuurlijke voedingsbasis verandert niet met de leeftijd

De hoeveelheid voeding, de energievraag, eetbaarheid en praktische verdeling kunnen veranderen. De natuurlijke oorsprong verdwijnt daarmee niet. Daarom begin ik steeds bij de hond of kat zelf en beoordeel ik daarna welke voeding daarbij past.

Bij medische aandoeningen kunnen specifieke voedingskundige aanpassingen nodig zijn. Dat is een inhoudelijke reden om de voeding anders samen te stellen. Een verjaardag of een nieuwe commerciële leeftijdscategorie is dat voor mij op zichzelf niet.